دیدگاه هاِتیتر یک

زن ستیزی طالبان

آنچه بسیاری از زنان افغان می ترسیدند در افغانستان تحت حاکمیت طالبان فوق محافظه کار در مورد زنان اتفاق بیفتد، هم اکنون در حال رقم خوردن است. امارت اسلامی هر روز محدودیت های تازه ای وضع می کند و روند حذف زنان از زندگی عمومی و اجتماعی را یک گام به جلو می اندازد: با این محدودیت ها و سخت گیری ها زنان روز به روز به موجوداتی خاموش و بی نام و نشان تبدیل می شوند و از لیست نیروی انسانی خارج می گردند.

در تازه ترین اقدام، وزارت امر به معروف و نهی از منکر طالبان پوسترهای حاوی برقعه را روی دیوارها در کابل نصب کرده اند و از زنان خواسته اند سرتا پای خود را بپوشانند. اگرچه سخنگوی وزارت امر به معرف و نهی از منکر طالبان گفته است عدم اطاعت از این دستورالعمل مجازاتی برای زنان در پی نخواهد داشت اما ظاهر قضیه به خوبی نشان می دهد که چنین اقدامی محیطی مملو از ترس و لرز را برای زنان ایجاد کرده  و بدون شک هیچ زنی جرأت همراهی نکردن را نخواهد داشت.

 از زمان روی کار آمدن دوباره طالبان در آگوست سال ۲۰۲۱ میلادی تاکنون، مکاتب به روی دختران بالای صنف هفت باز نشده و براساس گزارشات تنها در برخی ولایات چند مکتب پس از مشورت با مقامات محلی طالبان بازگشایی شده است. یک پالسی آموزشی تازه قرار است از سوی طالبان تدوین شود. بسیاری از زنان شاغل که بیشترشان بیوه زنان هستند اکنون خانه نشین هستند.

در اواخر دسامبر، وزارت امر به معروف و نهی از منکر طالبان اعلام کرد زنان حق ندارند بدون یک محرم مرد به سفرهای راه بروند.

از دور اول حکومت امارت اسلامی تاکنون دو دهه می گذرد و اکنون این گروه در دور دوم حکومت خود می باشند. طالبان اگرچه در بازه زمانی دوره اول تا دوره دوم فرصت داشته اند مهارت های دیپلماتیک خود را تقویت کنند اما نگاه متعصبانه و اظهارات دوگانه آنها نسبت به زنان هیچ تغییر نکرده است.

با گذشت زمان این نگاه متعصبانه و محدود کننده امارت اسلامی به زنان می تواند اشکال بدی به خود بگیرد. چند روز پیش ویدئوهایی در فضای مجاز منتشر شد که نیروهای طالبان را نشان می داد سر مانکن های پلاستیکی را می بریدند به این بهانه که به بت شباهت دارد و انسان را به شرک می کشاند. طالبان در ولایت غربی هرات به دکان داران و مغازه داران دستور داده بود سر مانکن ها را جدا کنند.  

زنان افغانستان اکنون در حالی اوضاع نابسامانی را تجربه می کنند که طی بیست سال گذشته دستاوردهای بزرگی را رقم زده بودند. زنان افغانستان اکنون در یک ناامیدی کلان به سرمی برند و هرگز تصور نمی کردند یک بار دیگر به عصر حجر برگردند.

این اتفاق اما اکنون افتاده است و امارت اسلامی هر روز دستورالعمل های تازه علیه زنان وضع می کنند.

وضع قوانین و دستورالعمل های سخت گیرانه از سوی امارت اسلامی علیه زنان روز به روز موجبات اعتراضات مدنی بیشتر آنان را فراهم کرده است. زنان امروز اعتراضات خود را از فضای بسته شروع کرده و احتمال زیاد در آینده با تعداد بیشتری به سرک ها خواهند آمد تا آینده خود را از تاریکی نجات دهند.

حفیظ الله رجبی

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا