• انتشار: 23 می 2021
  • ساعت: 16:07
  • سرویس: چندرسانه ای
  • کدخبر: 58442
پرینت

افغانستان، سرزمین دردهای بی درمان!

افغانستان را باید سرزمین دردهای بی درمان دانست، کشوری که در آن هزاران جنایت هولناک در حق زنان و کودکان اتفاق می افتد اما هیچ کسی حتی حاضر نیست برای دقایقی بر این همه مصیبت مکثی کند چه برسد به تلاش برای یافتن راه حل برای پایان نجات مردم از باتلاق جنگ و خونریزی!

افغانستان معروف به قلب آسیا سالهای سال است که قلبش از جنگ های داخلی و خارجی پاره پاره است و ساکنانش صلح و آرامش را حتی در خواب های شبانه خود ولو برای دقایقی نمی بینند. قدرت طلبان شوم سال هاست که بر این سرزمین سایه انداخته اند و قربانی جنگ و بازی های خطرناک آنان مردم بی گناه به ویژه زنان و کودکان می باشد.

در تازه ترین مورد چند روز پیش ده ها کودک محصل این سرزمین طی چند انفجار خونین در مکتی سیدالشهدا در غرب کابل به خاک و خون کشیده شدند. دختران نوجوانی که برای فرار از شرایط سخت و طاقت فرسای کنونی راه چاره را در ساخت آینده شان از طریق تحصیل و درس می دانستند طعمه آتش جنگ و نفرت شدند.

باور کنید این همه جنایت و فتل و کشت و کشتار در هر سرزمینی اتفاق می افتاد مردمش از بی لیاقتی سردمدارانش برای همیشه به دیاری دیگر کوچ می کردند اما حیف و دو صد حیف که حتی امکان فرار نیز برای کودکان و زنان ما فراهم نیست و انگار این مردم برای قربانی شدن خلق شده اند!

شرح درد های پنهان مردم مظلوم و سینه پر درد افغانستان را در بازخوانی ترانه «سرزمین من» از سوی یک هنرمند نوجوان ایرانی تماشا کنید.

ترانه سرزمین من اولین بار توسط هنرمند توانا و محبوب کشور داود سرخوش اجرا شد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.