• انتشار: 16 ژانویه 2020
  • ساعت: 12:02
  • سرویس: برگزیده ها
  • کدخبر: 40927
پرینت

محب در دیالوگ ریسینه هند/ افغانستان عزم خود برای صلح را جزم کرده است

ظاهراً کابل هر قدر مدارا کرد، نه پاکستان، نه طالبان و نه هم امریکا به عنوان متحد راهبردی افغانستان وقعی به خواست‌ها و نگرانی‌های آن نگذاشتند.

حمدالله محب مشاور امنیت ملی کشور در سخنرانی خویش در دیالوگ سالانه ریسینه در دهلی نو، کد امنیتی و اتمام حجت کشور را به جامعه جهانی و کشورهای منطقه و جهان ارائه کرد.
مشاور امنیت ملی طالبان را در کنترل دیگران خواند و عزم حکومت را در مبارزه با هراس‌افکنی تبیین کرد.
او گفت: طالبان در روند صلح جدی نیستند و کنترلی بر این روند ندارند. حکومت افغانستان در مبارزه با هراس افکنی جدی است و علیه هیچ گروه هراس افکن رحم نخواهد کرد.
اکنون این پرسش به میان می‌آید که چرا آقای محب این دو موضوع را در دیالوگ سالانه ریسینه و آن هم در هندوستان بیان کرده و حکومت در پی چیست؟
تاکنون گروه طالبان از مذاکره مستقیم با حکومت افغانستان خودداری کرده‌اند و در برابر طرح آتش‌بس نیز طرح کاهش خشونت را مطرح نموده‌اند.
همچنان در چندین دور گفت‌وگو میان امریکا و طالبان، حکومت افغانستان غایب اصلی بوده و همواره از این جهت نگرانی داشت.
افغانستان چند خواست اصلی و مشخص در روند صلح دارد: آتش‌بس، گفت‌وگوی مستقیم، معلوم شدن رابطه طالبان با پاکستان و پرداختن به پناهگاه‌های امن در آن سوی خط دیورند.
اکنون اما به نظر می‌رسد که حکومت افغانستان از در حاشیه بودن خسته شده و تلاش دارد که به صورت جدی تر وارد میدان شود.
ظاهراً کابل هر قدر مدارا کرد، نه پاکستان، نه طالبان و نه هم امریکا به عنوان متحد راهبردی افغانستان وقعی به خواست‌ها و نگرانی‌های آن نگذاشتند.
اقدامات و سفرهای خلیلزاد در گذشته همواره سوءظن کابل را در پی داشته است. تاجایی که باری آقای محب در خود امریکا علیه او تاخت و خلیلزاد را متهم به تلاش برای رسیدن به قدرت در افغانستان کرد.
حال کابل خسته از دوست و «دشمن» تلاش جدیدی را برای یارگیری منطقه‌ای آغاز کرده و سخنان آقای محب نیز در این راستا بیان شده است.
به باور نگارنده، پس از این شاهد فعالیت‌های جدی‌تر و موضع‌گیری‌های استوارتر از جانب کابل در روند صلح و مسئله مذاکره با گروه طالبان خواهیم بود.
چنین تلاشی باید پیشتر از این به صورت جدی آغاز می‌شد و دیپلماسی طالبان و حامیان آن را در نطفه خنثی می‌کرد که نشد.
در چنین وضعی، کابل باید تلاش کند که با کشورهایی همانند هند، ایران، کشورهای آسیای میانه و برخی قدرت‌های تاثیرگذار ولی همسو با موقف نظام افغانستان نزدیک شده و برای خود یارگیری کند تا از یک طرف بتواند با هژمونی امریکا مقابله کند و از جانب دیگر تلاش‌های پاکستان و طالبان را خنثی سازد.
سخنرانی محث در دهلی نو کود جدید و جدی بود که به منطقه داده و این نشان می‌دهد که عزم حکومت افغانستان در موضع‌اش جزم است. چنین باد!

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *