• انتشار: ۵ میزان ۱۳۹۶
  • ساعت: ۱۴:۰۹
  • سرویس: امنیت و جرایم
  • کدخبر: 24556
پرینت

طالبان ۴۵ درصد ولسوالی های افغانستان را تحت کنترل دارد

در حالی که آمریکا وارد مرحله جدیدی از جنگ خود در افغانستان شده است، مجله لانگ وار جورنال با توجه به موقعیت و قدرت طالبان ارزیابی تازه ای از این گروه در افغانستان کرده است. در این ارزیابی کنترل شورشیان طالبان بر مناطق روستانی به عنوان نقطه قوت این گروه مطرح شده است، مناطقی که آمریکا آنها را دست کم گرفته است.

دولت افغانستان و نیروهای ائتلاف قادر به شکست گروه طالبان نخواهند بود اگر همچنان به برتری روستایی طالبان بی توجهی نمایند.

لانگ وار جورنال این ارزیابی را تحت عنوان “کنترل طالبان در افغانستان” انجام داده است که در آن ولسوالی هایی که تحت کنترل طالبان و یا مورد نزاع هستند را ارزیابی کرده است. بر این اساس برآورد شده است که طالبان در حال حاضر ۴۱ ولسوالی را تحت کنترل خود دارد و برای تصرف ۱۱۸ ولسوالی دیگر درحال درگیری است.

این ارزیابی توسط گزارش های منظم محلی و منابع باز هر ولسوالی صورت گرفته است. در این ارزیابی، یک ناحیه کنترل شده، ناحیه ای است که طالبان به طور آشکارا اداره آن منطقه، ارائه خدمات و امنیت، اداره دادگاه های محلی و اعمال قانون شریعت را در آنجا بر عهده دارد.

به طور کل، ارزیابی مشخص کرده است که ۴۵ درصد از مناطق افغانستان توسط طالبان کنترل می شود و یا شورشیان طالبان درحال مبارزه برای تصرف آن هستند.

برای بهتر شدن این ارزیابی، لانگ وار جورنال ادعاهای طالبان مبنی بر کنترل مناطق را نیز در ارزیابی خود قرار داده است. به همین منظور از گزارش های محلی و دیگر گزارش های مرتبط استفاده کرده تا ادعاهای طالبان را بررسی کند. هر جایی هم که منبع نتوانسته ادعای طالبان مبنی بر کنترل منطقه و یا مورد نزاع بودن آن را تایید کند، آن منطقه را با عنوان «منطقه تایید نشده» اعلام کرده است. از سویی دیگر، در برخی موارد طالبان نخواسته است که منطقه ای مانند ولسوالی های ولایت قندهار را که واقعا تحت کنترل دارد را به عنوان مناطق تحت کنترل خود اعلام کند. از این رو می توان برخی ادعاهای طالبان مبنی بر کنترل مناطق را دارای اعتبار دانست. همچنین این گروه ادعای کنترل بر ۲۵ ولسوالی را دارد که نمی توان آن را مستقلانه تایید کرد.

سرمفتش ویژه آمریکا برای بازسازی افغانستان (SIGAR) در گزارش اخیر خود نوشته بود که ۱۱ ولسوالی تحت کنترل شورشیان، ۳۴ ولسوالی تحت نفوذ شورشیان و در ۱۱۹ ولسوالی دیگر نزاع در جریان است. اداره سیگار که اطلاعات خود را برای نیروهای آمریکا و ماموریت حمایت قاطع بدست می آورد، ارزیابی مختص یک ولسوالی را منتشر نمی کند.

در همین حال، ارزیابی صورت گرفته توسط لانگ وار جورنال با گزارش های اداره سیگار و ادعاهای خود طالبان نزدیکی می کند. طالبان مدعی است که ۵۰ فیصد از ولسوالی های افغانستان را یا تحت کنترل دارد و یا در حال نزاع برای کنترل آن است، در حالیکه نظامیان آمریکایی می گویند که طالبان ۴۰ فیصد ولسوالی ها را تحت کنترل و یا نزاع برای کنترل دارند. (لانگ وار جورنال از سویی هم معتقد است که ارزیابی های نظامیان آمریکایی دچار اشکالاتی نیز است.)

طالبان کنترل شورش را در مناطق روستایی دارد

نیروهای امنیتی افغانستان و نظامیان آمریکایی هنگام ارزیابی فعالیت های شورشیان طالبان تاکید بر کنترل مناطق شهری دارند و نفوذ و کنترل این گروه بر مناطق روستایی را کم اهمیت می بینند. برای مثال در گزارش های اخیر اداره سیگار، برتری روستایی شورشیان طالبان به عنوان مناطق دارای اهمیت کم توصیف شد که اهمیت استراتژیک کمی دارند.

تمرکز نیروهای دولتی و نظامیان آمریکایی بر مناطق شهری سبب شده تا آنها طالبان را دست کم گرفته و استراتژی این شورشیان بر کنترل مناطق روستایی به عنوان مکانی برای سازماندهی حملاتشان علیه مناطق شهری را نادیده بگیرند.

این در حالیست که حملات مداوم شورشیان بر مناطق شهری مشروعیت دولت افغانستان را زیر سوال برده است.

لانگ وار جورنال مناطقی را که طالبان همه چیز به جز مرکز ولسوالی را تحت کنترل خود دارد، به عنوان مناطق در حال نزاع عنوان کرده است. طالبان می گوید که بر مناطق روستایی ۱۲۴ ولسوالی کنترل دارد.

علاوه بر پناهگاه های امن در پاکستان و حمایت دولت پاکستان از شورشیان، مناطق روستایی برای انعطاف پذیری و توانایی طالبان برای تضعیف تلاش های دولت افغانستان ضروری است. طالبان به وضوح به دنبال باز کردن خطوطی در نواحی جنوبی کشور است تا بتواند دیگر مناطق را تحت تهدید خود داشته باشد. این کمربند منطقه ای غرب تا شرق (از فراه تا پکتیا) به آنان اجازه می دهد تا مناطق مرکزی را همواره هدف حملات خود قرار دهد. ارزیابی لانگ وار جورنال نیز وجود این کمربند را تایید می کند. آنان همچنان تلاش کرده اند تا کمربندی در شمال کشور داشته باشند که اما با موفقیت کمتری بوده است.

گرچه ماموریت حمایت قاطع اهمیت کمی برای این مناطق روستایی قائل است، طالبان خود این برتری روستایی را برای خود محوری می داند. به عنوان مثال، طالبان تصرف ولسوالی سنگین در ولایت هلمند را به عنوان یک “پیروزی استراتژیک” اعلام کرد. گرچه این مناطق شاید چیزی بیش از “خرابه و خاک” برای ماموریت حمایت قاطع در نظر نرسد، اما این مناطق نیروی حیاتی شورشیان طالبان می باشد. طالبان از مناطق روستایی برای انجام حملات علیه مراکز پرجمعیت، جمع آوری پول و منابع و سربازگیری استفاده می کند.

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *